Nie żyje Przemysław Branny, aktor i pieśniarz pochodzący z Czeskiego Cieszyna. O śmierci 55-letniego artysty poinformował krakowski Teatr Bagatela, z którym był związany przez ponad trzy dekady.
– Z niewysłowionym smutkiem i głębokim bólem piszemy, że odszedł od nas wybitny aktor – Przemysław Branny. Rodzina Bagateli w osobie Przemka straciła utalentowanego Pięknego Człowieka – przekazał teatr. – Przemku, napisać, że będziemy tęsknić, to banał. Dziękujemy za Twoją obecność w naszym życiu – dodali jego współpracownicy.
Przemysław Branny urodził się w 1970 r. w Czeskim Cieszynie. Swoje pierwsze kroki aktorskie stawiał na deskach Sceny Polskiej teatru czeskocieszyńskiego, gdzie debiutował już jako dziecko. Później wyjechał do Krakowa, gdzie studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Uczelnię ukończył w 1993 r. Podczas studiów pracował m.in. pod kierunkiem Krystiana Lupy i Jerzego Stuhra.
Jeszcze pod koniec studiów, w 1992 r., zadebiutował w „Placu Merkurego” w reżyserii Marty Stebnickiej w Teatrze STU. Swoją zawodową drogę związał jednak przede wszystkim z krakowskim Teatrem Bagatela. W ciągu ponad 30 lat stworzył tam 42 role. Był nie tylko aktorem, ale pełnił również funkcję asystenta reżysera.
Przemysław Branny z powodzeniem łączył aktorstwo dramatyczne z talentem wokalnym. Występował w inscenizacjach dzieł m.in. Williama Shakespeare’a, Antona Czechowa, Juliusza Słowackiego, Tennessee Williamsa i Witolda Gombrowicza. Można go było oglądać również na scenach Teatru Ludowego w Krakowie, Gliwickiego Teatru Muzycznego oraz Teatru Kobiet w Kielcach. Grał m.in. w „Sztukmistrzu z Lublina”, „Skrzypku na dachu” i „Śmierci pięknych saren”.
W jego dorobku znalazły się także role filmowe i telewizyjne. Jedną z najważniejszych stworzył w filmie Kazimierza Kutza „Śmierć jak kromka chleba” z 1993 r. Występował ponadto w spektaklach Teatru Telewizji oraz programach muzycznych i rozrywkowych TVP. Przez lata współpracował również z krakowskim kabaretem Loch Camelot.
Publiczność znała go także jako cenionego pieśniarza. Występował z recitalami „Pteromania”, „Że ty, że ja, je t’aime” oraz „Nokturn niekochanego”. Brał udział w dużych koncertach estradowych i widowiskach plenerowych. Współpracował m.in. z Piotrem Rubikiem i Olgą Szomańską.
Jego talent był wielokrotnie nagradzany. W 1993 r. zdobył II Nagrodę oraz Nagrodę Publiczności podczas XIV Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Rok później, wspólnie z Katarzyną Jamróz, otrzymał I Nagrodę w Kabaretonie podczas XXXI Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W 1996 r. został stypendystą artystycznym Miasta Krakowa, a w 2005 r., razem z Olgą Szomańską i Piotrem Rubikiem, zdobył I Nagrodę na Festiwalu Jedynki w Sopocie.
