Nie trzeba wielkich wodospadów, by górski potok stworzył widowiskowy krajobraz. W Beskidzie Śląskim natura przez tysiące lat krok po kroku wyrzeźbiła miejsce, które dziś przyciąga uwagę swoją skalną rzeźbą i szumem spływającej wody.
O Kaskadach Rodła, znajdujących się w Parku Krajobrazowym Beskidu Śląskiego, przypomniał w mediach społecznościowych Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego. To właśnie na zboczach Baraniej Góry, na wysokości około 1080 m n.p.m., swój początek bierze Biała Wisełka.
Potok spływa przez skalne progi, tworząc ciąg około 25 naturalnych progów i wodospadów. Ich wysokość waha się od około pół metra do nawet 5 metrów. Dwa największe znajdują się w górnej części kaskad i mają odpowiednio 3,5 oraz 5 metrów. W tym miejscu nachylenie koryta sięga 8–10 procent.
Jak wyjaśniają przedstawiciele Zespołu Parków Krajobrazowych, obecny wygląd tego miejsca jest efektem długotrwałej pracy wody. „Biała Wisełka przez tysiące lat erodowała swoje koryto, wykorzystując różną odporność skał, i krok po kroku wyrzeźbiła w nich kolejne skalne stopnie” – czytamy w opublikowanej informacji.
Podłoże Kaskad Rodła tworzą skały będące częścią fliszu karpackiego. To naprzemiennie ułożone warstwy piaskowców, zlepieńców i łupków, które powstawały miliony lat temu na dnie pradawnego morza.
Ciekawa jest również sama nazwa tego miejsca. Jak przypomina Zespół Parków Krajobrazowych, określenie „Rodła” nawiązuje do symbolu Związku Polaków w Niemczech, przedstawiającego stylizowany bieg Wisły z Krakowem. Nazwa została nadana kaskadom w 1984 roku.
Fot. P. Dziki/Zespół Parków Krajobrazowych Woj. Śląskiego
