W przeddzień 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Cieszynie odbyła się uroczystość oznaczenia mogiły dr. Jana Władysława Kubisza plakietą „Grób Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Polski”. W ten sposób Instytut Pamięci Narodowej oddał hołd wybitnemu lekarzowi, dyrektorowi Szpitala Śląskiego i uczestnikowi Powstania Warszawskiego.
W wydarzeniu uczestniczyła rodzina doktora, na czele z jego wnuczką Aleksandrą Błahut-Kowalczyk. Obecni byli również m.in. wojewoda śląski Marek Wójcik, przedstawiciele samorządów, służb mundurowych, instytucji medycznych, organizacji społecznych oraz mieszkańcy Cieszyna.
Wojskową asystę honorową zapewnili żołnierze 133. Cieszyńskiego Batalionu Lekkiej Piechoty. Podczas uroczystości wygłoszono okolicznościowe przemówienia, odczytano Apel Pamięci, oddano salwę honorową oraz złożono kwiaty i zapalono znicze. Aktu oznaczenia grobu dokonała Anna Binek-Zajda z Oddziałowego Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN w Katowicach.
Uroczystość została zorganizowana z inicjatywy katowickiego oddziału IPN i wpisała się w obchody 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego.
Dr Jan Władysław Kubisz urodził się w 1885 roku w Gnojniku na Zaolziu. Był synem znanego poety i nauczyciela Jana Kubisza. Studia medyczne ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim, a po odzyskaniu niepodległości związał swoje życie zawodowe z Cieszynem.
Od 1930 roku kierował Szpitalem Śląskim, doprowadzając do jego dynamicznego rozwoju. Za jego kadencji powstały nowe oddziały, a placówka została wyposażona m.in. w nowoczesną pracownię rentgenowską. Cieszył się tak dużym uznaniem, że został osobistym lekarzem prezydenta Ignacego Mościckiego.
Po wybuchu II wojny światowej los zaprowadził go do okupowanej Warszawy. Podczas Powstania Warszawskiego zorganizował szpital dla rannych, a w czasie walk wyprowadził z płonącego miasta kolumnę około 90 pacjentów, prowadząc ich z flagą Czerwonego Krzyża.
Po zakończeniu wojny wrócił do Cieszyna i odbudował zniszczony Szpital Śląski. Zmarł 4 marca 1948 roku. W pamięci mieszkańców zapisał się jako „lekarz ubogich” – człowiek oddany pacjentom, głęboko wierzący i bezinteresownie niosący pomoc potrzebującym.
Za swoją działalność został odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Niepodległości oraz Medalem Pamiątkowym za Obronę Śląska Cieszyńskiego.
